Mentaliteitskwestie  

Oma Alonso moet zich dezer dagen tevreden achter haar breiwerkje scharen. Kleinzoon Fernando maakte vorige week de lang verwachte terugkeer naar Renault en daar had zijn oma persoonlijk op aangedrongen. Oma geldt voor Fernando als vertrouwenspersoon. In de maalstroom van goed bedoelde adviezen van managers, oud-wereldkampioenen, collega's, vrienden en media is haar mening voor de 26-jarige coureur nog altjid heel belangrijk. Oma had hem geadviseerd om terug te gaan naar Renault na het dramatische jaar bij McLaren. Fernandootje was daar slecht behandeld. Dat McLaren was altijd al een Brits nest geweest en je kon erop wachten dat Hamilton daar zou worden voorgetrokken, aldus oma.

Terug naar Renault dus. In veel ogen nog altijd 'zijn' team, alleen is het met de prestaties het laatste jaar wat anders gesteld. Voorlopig arriveerde Alonso nog met een brede grjins vanonder de grote ijsmuts bij de eerste test, maar de vraag is of het lachen hem inmiddels is vergaan. Na de eerste intensieve test met de R28 in Valencia moet worden geconcludeerd dat die nog altijd geen hoogvlieger is. De rondetijden vielen, met een achterstand van 1,3 seconde ten opzichte van McLaren en Ferrari, ronduit tegen. Dat, terwijl hij van alle coureurs toch de meeste ronden had gereden.

Het mag dan opmerkelijk zijn om Alonso na al die jaren van succes, ook bij McLaren, dan toch in de subtop te zien, erg verrassend is het niet. Een enkeling zal bij Renault de hoop hebben gekoesterd dat de Spanjaard wederom als 'El Salvador' zelf de grote verlossing zou brengen, maar de realiteit is dat Alonso tot op zekere hoogte ook maar een passagier is in de Renault-trein. En die wijkt inmiddels al enige tijd af van het rooster. Renault was in de succesjaren met Alonso te gefixeerd op het zoeken van de perfecte match tussen de auto en de banden van Michelin. Dat lukte met de uitdrukkelijke hulp van de Fransen behoorlijk, maar toen die er eind 2006 de brui aan gaven, stond Renault er alleen voor met een auto waaraan eigenlijk te weinig was gedaan met betrekking tot de aërodynamica. De grip kwam immers al die tijd grotendeels van de Michelinbanden.

Het afgelopen jaar heeft de windtunnel in de fabriek in Enstone overuren gedraaid, maar het probleem van Renault is dat alle andere windtunnels bij de andere teams dat ook doen. Er wordt dus wel vooruitgang geboekt, maar dat komt nauwelijks tot uiting omdat alle teams doorontwikkelen. Renault heeft met de R28 dus weliswaar een betere afstemming op de Bridgestonebanden, maar downforce heeft het team nog altijd niet in overschot op de plank liggen. En daar zal Alonso zich het komende jaar nog wel eens over achter zijn oren krabben. Weliswaar is de organisatie van Renault nog min of meer dezelfde als toen hij er zijn wereldtitels behaalde, er zal in 2008 bitter weinig over zijn van de romantiek van destijds. In plaats daarvan zal Alonso keihard aan de bak moeten om het team weer op het oude niveau te krijgen.

Het zal een kwestie zijn van mentaliteit. Vorig jaar miste Alonso de steun van het team, maar had hij wel een auto waarmee hij wereldkampioen kon worden. Dit seizoen is die situatie omgekeerd, maar zal hij zich wel de teamleider moeten tonen die hij zo graag wil zijn. Renault is bereid hem weer die zo vurig verlangde status te geven, het is nu aan Alonso om dat wederom uit te betalen. 

Dat zal niet altijd meevallen als hij Hamilton in de McLaren races ziet winnen. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat het verloop van zijn jaar bij McLaren nog vaak door zijn hoofd zal spelen dit jaar, maar het is nu eenmaal zo gelopen en hij heeft uiteindelijk zelf aangestuurd op een vervroegd vertrek bij het team. Al dan niet onder invloed van de hausse van meningen en adviezen. Het lijkt vooral belangrijk dat Alonso zich dit seizoen focust op het werk dat voor hem ligt en al die goed bedoelde adviezen even naast zich neerlegt.

    Groeten,

         Stefan