
Door: Stefan Zwinkels
| |
Ode
aan Sir Frank In een hoekje van de pitbox. Schijnbaar onopvallend, maar wel degelijk aanwezig. De ogen strak gericht op de monitor, de hoofdtelefoon steevast over de oren, zodat hem niets ontgaat. Elk detail en elke verrichting van zijn team volgt hij nauwlettend. De paradox is levensgroot. De teambaas in zijn rolstoel in de snelste sport ter wereld, maar Sir Frank blijft er broodnuchter onder. Racen zit hem in het bloed en dat gegeven is vele malen sterker dan elke neiging om zich neer te leggen bij zijn fysieke onvermogens. In al die jaren heeft Williams de lat steeds hoog gelegd. Zowel voor zichzelf als voor zijn team. Zijn tomeloze inzet straalt daarbij uit naar het team en is als zodanig inmiddels diepgeworteld in de cultuur. Presteren is de norm. Het belang van het team is groter dan dat van elk individu, dat van hemzelf incluis. Integriteit heeft hij hoog in het vaandel. Voor de racer Williams is Formule 1 in de eerste plaats een sport, waarbij de waardigheid van de deelnemers de kwaliteit van de competitie en de betekenis van de overwinning bepalen. Zelfstandigheid is daarbij altijd het uitgangspunt geweest. HIj had zijn team al vele malen kunnen verkopen, fabrikanten wellicht blijvend aan zich kunnen binden, maar geld is voor Sir Frank slechts een middel. Williams wil boven alles de eigen identiteit van het team bewaren, ook als dat moeilijke en soms minder voor de hand liggende keuzes tot gevolg heeft. De laatste jaren doet hij het wat rustiger aan. Zijn er anderen die voor hem de hectiek van alledag te lijf gaan, maar hoewel hij niet meer bij alle races aanwezig is, blijft Sir Frank een vaste, niet weg te denken man op het paddock. Iemand met een grote invloed, met een belangrijke rol in de totstandkoming van de hedendaagse autosport en bovenal iemand die de Formule 1 in een tijd van toenemende verzakelijking een inspiratie blijft als een racer in hart en nieren. Groeten,
Stefan |
||