Door: Stefan Zwinkels

 

Waar het om draait  

 

De overwinning van Robert Kubica in Canada zorgde voor een welkome glimlach op gezichten die de rest van het weekend toch meestal gespannen waren. De Formule 1 verwerkte het besluit van de FIA om Max Mosley te behouden als president. Een flinke aderlating voor een groot aantal mensen in de sport, die zich steeds minder een toekomst kunnen voorstellen met Mosley aan het hoofd. Er werd gefluisterd, er werd gelobbyd en zelfs gehint naar een definitieve breuk met de FIA. Ecclestone en de teams zouden daarvoor het Wereldkampioenschap Formule 1 verlaten en een rivaliserende serie starten, die feitelijk de voortzetting zou zijn van het Wereldkampioenschap.

Vooralsnog zijn het loze dreigementen die erop gericht zijn druk uit te oefenen op de FIA. De autobonden gericht op de mobiliteit en de sport staan de laatste tijd steeds meer op gespannen voet met elkaar en de ontevredenheid neemt in de sport navenant toe. Het proces dat moet leiden tot een nieuwe Concorde Overeenkomst tussen de teams, FOM en de FIA verloopt uiterst moeizaam door verschillen van inzicht tussen de drie partijen. Met name de FIA zou de boot afhouden in het aanbrengen van wijzigingen in het bestuur van de sport.

Het feit blijft dat het daarmee wederom zaken in de zijlijn zijn die de headlines beheersen. Het gaat al een tijd niet meer over de strijd op de baan tussen de Hamiltons, Räikkönens en Alonso's van deze wereld. In plaats daarvan houdt het Mosley-schandaal en alles wat daaruit voortvloeit de sport in haar ban. Hoewel het over enorme belangen gaat en ik het belang van een nieuwe Concorde Overeenkomst absoluut niet wil bagatelliseren, is het mijns inziens juist die aanhoudende negatieve berichtgeving die de sport momenteel schaadt. 

Ik sprak laatst iemand die de autosport al een tijdje niet meer fanatiek volgt en dat gesprek zette me aan het denken. "Het gaat toch allang niet meer om wie er op de baan die wedstrijden wint, maar dat er op maandag weer miljoenen zijn verdiend?", zei hij. We spraken erover in het licht van het 60-jarige bestaan van Zandvoort. De romantiek van de tijd dat de F1-auto's nog elk jaar door de Zandvoortse duinen scheurden zei hij in niets meer terug te zien in de hedendaagse autosport. Het was de tijd dat Max Mosley en Bernie Ecclestone nog gebroederlijk op de pitmuur zaten en hun volgende zet voorbereidden om de FIA de loef af te steken in het spel om, ook toen al, de belangen.

Nu, ruim dertig jaar later, staan de twee lijnrecht tegenover elkaar. Al vaker hadden ze zo hun aanvarinkjes, maar nu is het echt hard tegen hard. Ecclestone heeft zich keihard uitgesproken tegen Mosley's aanblijven, Mosley zelf sprak van een coupe van het FOM tegen de autoriteit van de FIA. De gesprekken tussen de FIA en FOM lijken door de bekoelde sfeer voorlopig te zijn opgeschort. Tot ergernis van met name de teams en Ecclestone.

Het gesprek zette me aan het denken. Het spel is nog altijd hetzelfde als in de periode van de FOCA-FISA strijd, maar de belangen en strijd zijn van een andere orde als destijds. Grimimiger en zakelijker en daarbij wordt elke quote onder een vergrootglas gelegd. Gelukkig zetten momenten als de finish van Kubica de dingen wat in perspectief. Een ongecompliceerde jongen die door hard werken en een onmiskenbaar talent veel verder is gekomen dan zijn achtergrond zou doen vermoeden. Hij bereikte op zondagmiddag een mijlpaal in zijn carrière met zijn eerste overwinning. Het was tevens de allereerste en meer dan verdiende overwinning voor BMW als constructeur. Dat is Formule 1 en dat is waar het over zou moeten gaan. 

    Groeten,

         Stefan