Vrijdag 4 april

Met twee ronden achter de rug is het evenwicht weer terug als de teams arriveren in Bahrein. Zowel Ferrari als McLaren heeft een overwinning op zak en ook de meeste andere teams zullen met gemengde gevoelens terugkijken op het begin van het seizoen. De conclusie luidt dat het competitief is en dat zal in Bahrein niet anders zijn. 

Na de hectiek van Melbourne en de subtropische hitte in Sepang verplaatst de actie zich voor race 3 van 2008 naar de woestijn van Sakhir. Op het randje van de Sahara bevindt zich daar het circuit dat vijf jaar geleden onder leiding van Hermann Tilke werd neergelegd. Een uitdagende combinatie van snelle, halfsnelle en langzame bochten gesitueerd tegen een achtergrond van zand en woestijn. In werkelijkheid heeft Sakhir meer weg van een oase en viel het de laatste jaren juist wel mee met de temperaturen die er werden genoteerd.

Het blijft niettemin een lastige baan voor de coureurs. Niet in de laatste plaats, vanwege het vele zand en stof op het asfalt. Het Bahrain International Circuit is een circuit dat gedurende het jaar nauwelijks professioneel wordt gebruikt. Professionele autosport is er nauwelijks in deze regio en het circuit is door het sjeikdom speciaal aangelegd voor de Grand Prix. Voor de coureurs heeft dat tot gevolg dat de baan vooral in de eerste vrije trainingen nog erg weinig grip biedt en dat zal ook dit jaar op vrijdag weer in veel uitglijders resulteren.

De coureurs zullen het dit jaar nog voorzichtiger benaderen, want een exit tijdens een vrije training betekent meteen dat de dag erop zit en dat er dus waardevolle tracktime wordt verloren. Die tijd is maar al te hard nodig om de auto af te stellen op het circuit, want dat is geen gemakkelijke opgave. De layout van het circuit vergt een compromis bij de afstelling van de auto. De vier - nagenoeg - rechte stukken vragen enerzijds om zo weinig mogelijk weerstand, maar anderzijds is neerwaartse druk niet te missen in de korte linksrechtscombinaties die erop volgen.

Niet voor niets testten Ferrari en Toyota deze winter al veelvuldig op dit circuit. De baan vereist door zijn grillige karakter en weinige grip voorhanden een goede balans en problemen op dat vlak worden op dit circuit genadeloos blootgelegd. De Grand Prix zal voor veel teams dan ook echt de proef op de som worden. Het kan, door de vele uitvallers in Melbourne of de gunstige werktemperatuur voor de banden in Maleisië, voor een aantal teams wellicht beter zijn gegaan dan verwacht, in Bahrein zullen de goede auto's zich van de mindere gaan onderscheiden.

Datzelfde geldt voor de rijders, want een fout is op deze asfaltlaag heel snel gemaakt. Weliswaar zijn er veel uitloopstroken die ervoor zorgen dat de gevolgen van een eventuele uitglijder beperkt blijven, voor de banden is het funest en betekent het dat de eerst volgende vijf, zes ronden een snelle tijd er niet meer in zit. Regen is in Bahrein nauwelijks een factor, maar de wind des te meer. Op de uitgestrekte vlakte waar het circuit is gesitueerd heeft die vrijspel en dat kan de aërodynamica van de auto's nadelig beïnvloeden. Met name in de kwalificatie kan dat ervoor zorgen dat rjiders niet het resultaat neerzetten waarop ze hadden gehoopt. 

In de race zal vrijwel iedereen twee stops maken. Bridgestone neemt naar Bahrein respectievelijk de softe en medium compound mee. Het gebruik van beide compounds tijdens een race is verplicht, maar het lijkt op voorhand twijfelachtig of de eerst genoemde in staat is om een halve race lang competitieve tijden te zetten. De eerste pitstops in het twee-stop window zullen dan ook vanaf ronde 17 mogen worden verwacht.

  Na de subtropische hitte van Maleisië volgt de woestijn van Sakhir.

  De 5,4 kilometer lange baan is een afwisseling van snelle, halfsnelle en langzame bochten en lange rechte stukken.