Vrijdag 9 mei

De Grand Prix van Turkije staat dit seizoen drie maanden eerder op de kalender dan we de afgelopen jaren gewend waren. De komst van de Europese Grand Prix naar Valencia maakte dat er een wedstrijd moest opschuiven. Het werd Turkije, waarmee de zinderende zomerhitte van Istanbul nog net wordt ontlopen.

Van de drie eerste edities van de Grand Prix van Turkije zal de hectiek in het verkeer van en naar het circuit de teams het meest zijn bijgebleven. De wegen van en naar het circuit aan de rand van de Bosporus is de overtreffende trap van wat men al gewend was van steden als São Paulo en Shanghai. Het verkeer staat er steevast muurvast en het woord chaos lijkt ervoor bedacht. Wellicht dat de FIA dacht dat ze met het verschuiven van de Grand Prix naar de maand mei iets van de zomerdrukte kon ontlopen. 

De vijfde Grand Prix van het seizoen van 2008 is daarmee nu al de op één na snelste van de kalender. Na Monza en op de voet gevolgd door Silverstone behoort Istanbul Park tot de snelle banen van het seizoen. Bij de aanleg hebben Hermann Tilke en zijn mannen er een uiterst technisch circuit van gemaakt. Het is daarmee een van de weinige nieuwe banen die echt een uitdaging biedt voor de coureurs. Met name de Suzuka-achtige combinatie van de bochten 3, 4 5 en 6 vergt de nodige stuurmanskunst en Turn 8 is een doordraaier, waar de coureurs zich maximaal moeten wapenen tegen de centrifugaal krachten. 

Temeer, omdat je de hoeveelheid vleugel toch tot een maximum wilt beperken. De vier rechte stukken in sector 3 vragen eigenlijk om een minimale weerstand, maar daarmee begin je weinig als in de eerste twee sectoren al tijd is verloren door een tekort aan neerwaartse druk. De grillige eerste sector geldt dan ook als de sleutel voor een snelle ronde. In de eerste zes bochten wordt geen poletijd gewonnen; hij wordt er wel verloren. Het is dan ook eigenlijk overbodig het woord 'balans' nog te noemen. De goede auto's zijn op deze baan enorm in het voordeel. 

Het is op voorhand dan ook een zekerheid dat Ferrari, McLaren en BMW hier andermaal de dienst gaan uitmaken. Met name de Scuderia heeft het hier de laatste jaren heel goed gedaan en moet ook nu goede kansen worden toegedicht. Vooral Felipe Massa ligt de baan erg goed. In 2006 won hij er met wat geluk zijn eerste Grand Prix en ook vorig jaar ging hij er als eerste onder het zwart-witgeblokt door. Maar het moet niet worden vergeten dat de winnaar hier eerst 58 loodzware ronden zal moeten afleggen. Het circuit is traditioneel zwaar voor de remmen, met name in het tweede deel van de baan moet hard worden afgeremd. Ook de banden hebben het er zwaar te verduren. Dat ondervond Lewis Hamilton vorig jaar Lewis Hamilton toen halverwege de race het loopvlak van zijn voorband volledig losraakte.

In de race zullen de coureurs dus vooral bedachtzaam moeten zijn met hun banden. Doordat de race een traditionele twee-stopper is, zullen de meeste banden na een ronde of achttien weer worden vervangen, maar vaak zijn de laatste ronden van een stint, met nog maar weinig benzine in de auto, bepalend voor de positie waarin de coureur na de pitstop terugkeert op de baan. Als je dan een flat spot op de banden hebt, kun je snelle rondetijden in de laatste ronden voor je stop wel vergeten. 

Doordat de race dit jaar in mei wordt verreden is de theoretische kans op regen er groter dan voorheen. Niettemin is ook in deze periode het weer in midden-Turkije uiterst stabiel, waardoor de teams gevoeglijk uit kunnen gaan van een droog weekend. Bridgestone zal niettemin ook hier gewoon regenbanden meenemen, want helemaal zeker weten doe je het natuurlijk nooit. 

  De Grand Prix van Turkije wordt dit jaar vroeger verreden dan voorheen.

  Istanbul Park is een van de weinige nieuwe banen die echt een uitdaging vormen voor de rijders.