
|
Er sluimerde wat ongemak in de presentatie van Toyota als het ging over de prestaties in 2007. Die bleven in alle opzichten achter bij wat het team zichzelf ten doel had gesteld. Voor 2008 begint ze letterlijk met een wit vel papier: de TF108 is nu eens geen matige evolutie van zijn voorganger en met nieuw talent aan boord hoopt Toyota het komende seizoen bestand te zijn tegen de toenemende druk vanuit de bestuurskamer in Japan. |
|
||
|
De stellingname van het bestuur dat Toyota tot 2010 heeft om succes te behalen met het Formule 1-project was een ondubbelzinnige waarschuwing aan het adres van de zittende teamleiding: tot nu toe kregen Motorsport president John Howett en zijn mensen steeds het voordeel van de twijfel van het bestuur in Tokyo, maar in 2008 zal er echt zichtbare progressie moeten worden geboekt. Toyota Racing zal na zes seizoenen echt moeten gaan leveren. Dat was tot op heden een maar al te moeilijke opgave. Toen Toyota in 2002 debuteerde in de Formule 1 deed ze dat afgezien van een aantal kopstukken zonder enige ervaring in de koningsklasse. Het zou altijd een lange weg zijn voor de fabrikant uit Japan, maar een uitdaging die de Japanners vanuit het Duitse Keulen graag aangingen. De eerste jaren stonden in het teken van leren en ontwikkelen, maar de echte doorbraken in de subtop bleven steeds uit. De vijfde plaats in het Constructeurskampioenschap van 2005 bleef het beste resultaat tot nu toe. Gaandeweg gingen steeds meer mensen twijfelen aan het project. Sinds de entree in 2002 had Toyota miljarden gestoken in het F1-project, maar van rendement was bitter weinig sprake. Het team hield vast aan de eigen benadering van continue ontwikkeling en verbetering.Na het ontslag van Mike Gascoyne in het begin van 2006 werden er geen grote kopstukken van andere teams weggelokt om Toyota een nieuwe impuls te geven, maar in plaats daarvan bleef het team vertrouwen in de verbetering van binnenuit. Technisch verantwoordelijke Pascal Vasselon zet het tvoor het derde achtereenvolgende jaar de lijnen uit daar waar het de ontwikkeling betrof en die stelt dat Toyota heeft geleerd van het moeilijke seizoen 2007, waarin ze de nieuwe generatie Bridgestone-banden maar niet naar haar hand wist te zetten. Vasselon besefte dat Toyota een andere koers moest gaan varen en koos daarom voor volledig nieuwe basis. Met name aërodynamisch zijn de verschillen met de TF107 navenant. De voorkant toont een McLaren-achtige lage neus en de bridgewing zoals het team die in de tweede helft van 2007 adopteerde. Een meer vloeiende lijn in de zijpartij van het bodywork: de sidepods zijn dieper naar binnen uitgesneden en de podwing, de nu veel gekopieerde zijpanelen, hebben de zijspiegels geïntegreerd. Iets wat we vorig jaar ook al zagen bij Renault. Mechanisch heeft het team gekozen voor een langere wielbasis dan in 2007 om de auto meer stabiliteit te gunnen in de snelle bochten. Het laatste moet als de cruciale verandering worden gezien, omdat Toyota vorig jaar echt te kampen had van de Bridgestonebanden, die ze maar niet op temperatuur kreeg. Sinds medio 2007 heeft het team gewerkt aan de integratie van de Microsoft-McLaren ECU en het team geeft aan hier de komende tijd nog wel de nodige vooruitgang in te moeten boeken. Niettemin hebben Jarno Trulli en zijn nieuwe teamgenoot Timo Glock reden om voorzichtig optimistisch te zijn. Ondanks dat de concurrentie in kracht toeneemt, was het manco van Toyota de laatste jaren altijd een manco in de basis van de auto. Een situatie waarbij elke gespendeerde dollar aan ontwikkeling feitelijk verloren gaat, omdat ze uiteindelijk weer terug moet naar de basis. Voor Trulli wordt het een make-or-break jaar. De Italiaan heeft veel geduld moeten hebben met het team, maar anderzijds waren de prestaties van de Italiaan ook zeker niet altijd om over naar huis te schrijven. Hem wordt vooral nogal eens een gebrek aan scherpte en wilskracht verweten om in uitzichtloos lijkende situatie toch het best mogelijke resultaat te behalen. Dat laatste zal hij zich in 2008 niet meer kunnen permitteren, nu hij de jonge en ambitieuze Timo Glock naast zich krijgt. Voor Glock is zijn Toyota-rol een tweede jeugd in de Formule 1, ofschoon de Duitser pas 25 jaar is. In 2004 debuteerde hij als vervanger van Giorgio Pantano bij Jordan en behaalde toen in zijn debuutrace een mooie zevende plaats. Sindsdien voerde de autosport hem via Champcar naar GP2, waar hij vorig jaar overtuigend de titel pakte en daarmee een ticket verzilverde voor de Formule 1. Het moet voor Glock een niet al te moeilijke opdracht zijn om landgenoot Ralf Schumacher te doen vergeten, maar niettemin stapt hij met een beperkte ervaring in bij een team dat nog zoekende is naar vorm. Een situatie die in het algemeen twee kanten kan opvallen: of de twee vinden elkaar en vormen een ijzersterke combinatie óf de coureur is uiteindelijk de dupe en het team geen stap verder. In het eerste geval moet vooral Trulli zich zorgen gaan maken, want hij zal zich nu echt moeten profileren als de leider van het team. Met elf seizoenen ervaring moet hij zich zo langzamerhand gaan afvragen wat hij nog wil bereiken in deze sport en daar ook naar gaan handelen. Glock kan vooralsnog volstaan in de achtervolging, maar zal zich wel een snelle leerling moeten tonen. De klok tikt door voor Toyota. Dat is de conclusie na de winter van 2007 en het team kan zich alleen van de druk ontdoen door te gaan presteren. Geen gemakkelijke opgave in een seizoen, waarin het middenveld opnieuw uiterst competitief belooft te worden en er bovendien niet veel resteert waarmee een kapitaalkrachtige fabrikant zich echt kan onderscheiden: elektronische hulpmiddelen behoren tot het verleden en motoren, elektronica en banden zijn inmiddels gestandaardiseerd. Het komt dus aan op het meest elementaire in de autosport: een goed uitgebalandeerde auto die zonder veel poespas goed te besturen is. Voor Toyota is 2008 in dat opzicht echt een proeve van bekwaamheid.
|
|
| 11 JARNO TRULLI | 12 TIMO GLOCK | ||
![]() |
![]() |
||
| Nationaliteit: Italiaanse | Nationaliteit: Duitse | ||
| Geboortedatum: 13 juli 1974 | Geboortedatum: 18 maart 1982 | ||
| Geboorteplaats: Pescara, Italië | Geboorteplaats: Lindenfels, Duitsland | ||
| Debuut: Grand Prix van Australië 1997 | Debuut: Grand Prix van Canada 2004 | ||
| Aantal races: 181 | Aantal races: 4 | ||
| Aantal overwinningen: 1 | Beste resultaat: 7e | ||
| Aantal pole-positions: 3 | Beste startpositie: 16e | ||
| Aantal WK-punten: 183 | Aantal WK-punten: 2 | ||
| Teams: | Teams: | ||
| Minardi (1997) | Jordan (2004) | ||
| Prost (1997-1999) | Toyota (2008) | ||
| Jordan (2000-2001) | |||
| Renault (2002-2004) | |||
| Toyota (2004-2008) | |||
|
TOYOTA TF108 |
|||
|
|
|||
| TECHNISCHE SPECIFICATIES | TEAM BIO | ||
| Motor: Toyota RVX-08 V8 | Vestigingsplaats: Keulen, Duitsland | ||
| Banden: Bridgestone Potenza | Oprichtingsjaar: 2001 | ||
| Transmissie: Toyota/X-trac, 7-speed | Debuut: Grand Prix van Australië 2002 | ||
| Elektronica: Magneti Marelli | Aantal races: 104 | ||
| Remmen: Hitco | Aantal punten: 163 | ||
| Benzine: Esso | Beste positie WCC: 5e (2005) | ||
| Schokdempers: Penske | |||
| Wielen: BBS Magnesium | |||
| Manager: Tadashi Yamashina | |||
| Technisch Directeur: Noritoshi Arai | |||
| Ontwerper: Pascal Vasselon | |||
| Chief Race Engineer: Dieter Gass | |||
| Motor management: Luca Marmorini | |||