Home » 2017 F1 Review » 2017 F1 Review: Introductie

2017 F1 Review: Introductie

Groter, breder, sneller, sterker. Dat waren de fascinerende uitgangspunten van F1 2017 na de reglementswijzigingen. Met bredere banden en een breder en spectaculairder ogend chassis stond de F1 voor een flinke impuls die de fans weer op het puntje van de stoel moeten krijgen. In die opzet is ze in ieder geval deels geslaagd. De auto’s waren sneller en stelden de coureurs meer in staat om echt tot de limiet te gaan.

Maar zoals bij alle nieuwe reglementen namen de onderlinge verschillen aanvankelijk toe en werden ook de voorspelde inhaalproblemen bewaarheid. Uiteindelijk zou het aantal inhaalacties zelfs bijna worden gehalveerd. Op basis van de statistieken van Pirelli liepen die terug van 886 in 2016 tot 435 in het afgelopen seizoen. Dramatisch? Dat niet, want in feite normaliseerde het aantal manoeuvres. In 2016 werd het aantal inhaalacties gevoed door een fenomenale Max Verstappen die zich in een aantal races een weg naar voren baande. Met 435 zat de sport daarmee maar licht onder het niveau van 2015, toen er 509 manoeuvres waren. Toch was het een signaal dat de F1 de inhaalproblematiek nog niet achter zich heeft gelaten.

Het lagere aantal inhaalmanoeuvres betekende echter geenszins dat het een saai seizoen werd. 2017 kende een aantal zinderende races, zoals de felle strijd tussen Sebastian Vettel en Lewis Hamilton in Barcelona en Spa-Francorchamps, het straatgevecht in Baku, de zinderende race tot aan de vlag tussen Vettel en Valtteri Bottas in Oostenrijk en natuurlijk de finale in Austin met de (later door de wedstrijdleiding teruggefloten) inhaalmanoeuvre van Max Verstappen op Kimi Räikkönen. Het is slechts een greep uit wat 2017 te bieden had.

De belofte van een titelstrijd tot aan de vlag in de laatste race tussen Mercedes en Ferrari met Lewis Hamilton en Sebastian Vettel kon uiteindelijk niet worden ingelost door de sterke opmars die Mercedes na de zomerstop maakte en de opeenvolgende fouten van Ferrari. Lewis Hamilton werd uiteindelijk drie races voor het einde van het seizoen volledig terecht voor de vierde keer wereldkampioen. De Engelsman presteerde in 2017 op de toppen van zijn kunnen, was soms fenomenaal en ijzig effectief, vooral in de kwalificaties waarin hij eerst Ayrton Senna en vervolgens Michael Schumacher voorbijstreefde op zijn weg om de nieuwe recordhouder te worden in het aantal pole-positions. In de races hield hij het hoofd koel, waar Vettel een aantal keren zijn zenuwen niet in bedwang kon houden. De Duitser liet zich gaan in Baku en zijn nerveuze insturen na de start in Singapore zou uiteindelijk heel kostbaar blijken. De voorsprong die hij tot de zomerbreak had, verdween daarna als sneeuw voor de zon met Hamilton als onbetwiste man in vorm.

Voor Max Verstappen was 2017 een jaar van twee gezichten. Verstappen was in zijn tweede seizoen bij Red Bull Racing zichtbaar opnieuw gegroeid als coureur. Nog zelfverzekerder, nog sterker en nog meer in control dan hij eerder al was. Toch viel het ronduit tegen dat de Red Bull RB13 bij de start van het seizoen niet bij machte bleek om de strijd aan te gaan met Ferrari en Mercedes. Red Bull Racing had zich verrekend in de windtunnel en het chassis had als gevolg daarvan te weinig downforce. Renault had ondertussen ook zo haar problemen, wat resulteerde in nog minder vermogen dan aanvankelijk al gedacht. Het werd nog nijpender toen duidelijk werd dat de power unit ook nog eens betrouwbaarheid miste en Verstappen keer op keer uitviel. Na 14 races was de trieste balans dat hij in de helft ervan was uitgevallen.

Zijn podiumplaats in China was lange tijd het enige echte wapenfeit, maar tegen het einde van het seizoen kwam er dan toch schot in de zaak. Na een paar ferme waarschuwingen uit het kamp-Verstappen beloofde Renault beterschap en ging het beter. Het resulteerde erin dat hij zich eindelijk weer echt kon laten zien. Mede geholpen door wat extra vermogen kon hij in Maleisië Lewis Hamilton passeren voor de leiding en ondanks de druk van de Mercedes-coureur de leiding tot aan de finish vasthouden. In Mexico kon hij vervolgens heel wat dominanter naar de overwinning gaan en controleerde hij de race na een vroege manoeuvre op Vettel van start tot finish.

Het was een jaar waarin veel veranderde. Toen 2017 begon had de Formule 1 nog 11 teams, dacht Felipe Massa met pensioen te zijn en zat Bernie Ecclestone nog onverzettelijk in het zadel als de onbetwiste F1-baas. Twaalf maanden later heeft ze afscheid moeten nemen van Manor Racing, dat in januari in surseance van betaling ging en het uiteindelijk niet haalde en heeft de F1, na de overname door Liberty Media, een nieuw management met een radicaal andere benadering. En Felipe Massa, die zou er toch nog een jaar aan vast plakken als gevolg van het doorschuiven van Valtteri Bottas naar Mercedes.

Het is niet zo dat in twaalf maanden de wereld er totaal anders uit ziet, maar met de komst van Chase Carey en Ross Brawn aan het hoofd van de F1 is er wel een wezenlijke koerswijziging ingezet waarvan de echte effecten zich pas in de komende jaren zullen laten duiden. Toch waren de eerste veranderingen positief: meer openheid, meer vrijheid voor media en meer aandacht voor de fans en een grotere aanwezigheid van de F1 in de sociale media. Tegelijkertijd ook een duidelijke visie op de toekomstige samenstelling van het F1-veld, waarin de macht en inkomsten veel gelijkmatiger verdeeld zouden worden. Een uitgangspunt waarmee Liberty onvermijdelijk vrienden en vijanden maakt en de toekomst zal moeten uitwijzen of ze in die opzet zal slagen.

Een belangrijke ontwikkeling is dat Ross Brawn een werkgroep samenbracht van gerenommeerde F1-engineers die echt toegewijd gaan werken aan de vormgeving van de toekomstige Formule 1. Zij gaan, los van enige teampolitiek, een doorbraak trachten te realiseren in de inhaalproblematiek, in de aanhoudende kostendiscussies en de krachtsverhoudingen die voortkomen uit de power units. Ook hun oplossingen zullen niet door iedereen worden gewaardeerd, maar het is in de F1-wereld een illusie dat iedereen tevreden gesteld kan worden. In de ultracompetitieve F1 is er altijd wel iemand die een belang heeft bij het tegenhouden van veranderingen.

Het was al-met-al een jaar waarin heel veel gebeurde, waarin de ontwikkelingen elkaar nog sneller opvolgden dan eerder al het geval was en de gemoederen ook naast de baan soms hoog opliepen, zoals tussen Max Verstappen en de stewards in en na Austin, tussen McLaren en Honda, tussen Toro Rosso en Renault in Brazilië en tussen de F1-teams en Renault over de overgang van FIA-dissident Marcin Budkowski naar het team.

Er is daarmee heel veel om op terug te blikken en doen we dit jaar in drie delen. We belichten zoals altijd het seizoen vanuit verschillende perspectieven. Vanaf deze plek wens ik u hierbij alvast veel leesplezier.

 

Stefan Zwinkels
Editor F1-Planet.com

F1-Planet.com