Home » 2018 F1 Review » 2018 F1 Review: Intro

2018 F1 Review: Intro

Het F1-seizoen 2018 was een van de meest intense van de afgelopen jaren. Er was de introductie van de halo, er was andermaal veel discussie en politiek nu de F1 op een tweesprong stond voor haar toekomstige reglementen en over de gehele breedte werd de inzet verhoogd nu de ‘jongere’ teams in de sport in een volgende fase van volwassenheid kwamen en het herstel bij power unit fabrikanten Renault en Honda voor het eerst echt duidelijk werd. De strijd vooraan was heviger dan ooit. Sebastian Vettel en Ferrari konden het daarbij Mercedes voor het eerst echt lastig maken voor de wereldtitel. De Duitser leidde de titelstrijd zelfs tot kort voor de zomerbreak, maar zou de titel door strategische fouten en een technische misstap uiteindelijk toch weer aan Hamilton moeten laten.

De Engelsman was in de vorm van zijn leven. Sinds Nico Rosberg uit zijn leven verdween heeft hij zich echt op zijn eigen performance kunnen concentreren en heeft daarbij zichtbare, grote stappen gezet. 2018 was wat dat betreft nog beter dan 2017. Hij wist zich in schier onmogelijke situaties toch te onderscheiden, was vlijmscherp in de duels en was nauwelijks op een fout te betrappen.

Dat laatste gaf uiteindelijk zo overweldigend de doorslag in de tweede seizoenshelft nadat de eerste helemaal niet zo van een leien dakje was gegaan voor Mercedes. Ze had voor het eerst motorisch even een plateau bereikt toen ze de eigen upgrade aanvankelijk niet doorgrondde. Daarnaast kreeg ze met name de zachtere banden lange tijd niet goed werkend zonder ze te overbelasten. De W09 was een solide auto, maar niet zo allround als de Ferrari was. Ook dat wist Mercedes gedurende het jaar om te draaien tot een situatie waarin ze, mede geholpen door de technische dip bij Ferrari omstreeks Sochi, steeds het voortouw wist te houden.

In het midden- en achterveld was de strijd minstens zo hevig nu teams als Toro Rosso en Sauber zich met hun nieuw verworven investeringen van respectievelijk Honda en Alfa Romeo konden oprichten. Het werd ook pijnlijk duidelijk hoe een seizoen uit kan pakken als je als team een kapitale fout maakt in de voorbereiding. Zowel Williams als McLaren kampte met grondige ontwerpfouten in hun auto’s en betaalden daar de prijs voor.

Onderling stonden verhoudingen op scherp; zowel op als naast de baan. Er werd geharreward over de nalatenschap van het ‘oude’ Force India en de voorwaarden waaronder het ‘nieuwe’ mocht instappen in het Wereldkampioenschap. Over het wel of niet loslaten van de huidige hybride power unit formule, kostenplafonds en verdelingen van de inkomsten als F1-eigenaar Liberty Media daar na het aflopen van de huidige contracten voor het eerst zelf invloed op heeft.

De lat om te presteren werd in 2018 nogmaals hoger gelegd. Het was voor debutanten altijd al een hachelijke onderneming om vanaf het begin te presteren en te overtuigen, maar nu werd de coureurs nog minder tijd gegund en zou een reeks onmetelijke fouten zelfs een ervaren coureur nog bijna de kop kosten. Brendon Hartley moest al na vier magere races vrezen voor zijn plek, Stoffel Vandoorne wist eigenlijk al heel vroeg in het seizoen dat er voor hem geen redden meer aan was en Sergey Sirotkin kreeg laat in het seizoen te horen dat wat hij in zijn moeilijke eerste jaar met Williams had gepresteerd niet genoeg was geweest.

Ook hier werd de inzet verhoogd dankzij ontluikend talent als dat van Charles Leclerc, die een heel sterk eerste jaar mocht bekronen met een overstap naar Ferrari en ontwikkeld talent als dat van Max Verstappen.

Voor Verstappen was het een jaar van uitersten, maar bovenal een waarin de groeispurt doorzette. Hij kreeg veel over zich heen in de eerste seizoenshelft toen de driveability van de Red Bull TAG Heuer nog niet opgewassen was tegen zijn rijden op de limiet en hij daarnaast zelf een aantal foutjes op zijn conto kreeg. De crash in FP3 in Monaco was daarbij veruit de meest pijnlijke nadat hij het weekend tot op dat moment had gedomineerd en zich na het missen van de kwalificatie moest voorbereiden op de moeilijkste inhaalrace die er bestaat in de F1.

Na Monaco was de stijgende lijn al heel snel weer ingezet en waren er weer tal van prachtige races en momenten. De overwinning in Oostenrijk voor het oranje legioen dat was neergestreken op de Red Bull Ring was daarbij ongetwijfeld de meest memorabele, maar zijn races in de VS en Brazilië waren nog indrukwekkender. Max leverde prestaties af die op dat moment eigenlijk niet van de Red Bull verwacht konden worden. Het enorm sterke slot van het seizoen maakt dat ze bij Red Bull met vertrouwen 2019 tegemoet zien.

De F1 verloor in 2018 een aantal grote namen. Roemruchte namen uit het verleden als Dan Gurney, maar veruit het meest schokte het overlijden van Sergio Marchionne. Vaak zijn het in de autosport obituaries mensen wiens rollen al lange tijd zijn uitgespeeld, maar nu werd een van de hoofdrolspelers in de huidige F1-politiek uit het leven gerukt. Het maakte, ondanks het ongemak dat hij ook kon brengen, dat Ferrari echt even uit balans was. Onzeker over de toekomst waarnaar het pad dat tot op dat moment steevast en daadkrachtig werd uitgestippeld door haar President zou leiden.  Ook de F1-politiek kwam even in een fase van heroriëntatie nadat Marchionne in zoveel discussies zo zijn stempel had gedrukt en daarin echt one of a kind was.

Goed nieuws was dat drievoudig wereldkampioen Niki Lauda een levensbedreigende conditie doorstond dankzij een longtransplantatie. Force India werd gered van een nagenoeg zekere ondergang en een van de meest onwaarschijnlijke comebacks aller tijden werd een feit nu Robert Kubica door Williams is bevestigd als coureur voor 2019. Die terugkeer heeft hij zuiver te danken aan een tomeloos doorzettingsvermogen.

Er is al-met-al heel veel om op terug te blikken. We doen dat bij F1-Planet.com ieder jaar met een uitgebreide, driedelige review op het seizoen. Ik wens u daarbij alvast heel veel plezier.

Stefan Zwinkels
Editor

F1-Planet.com