Home » 2019 F1 Review » 2019 F1 Review: Introductie

2019 F1 Review: Introductie

Het Formule 1-jaar 2019 was een jaar van uitersten. Een rollercoaster van een seizoen die zich door 21 landen over 5 verschillende continenten een weg baande met hoogte- en dieptepunten. Steeds weer waren er onverwachte wendingen. Er was een aantal geweldige races en die kwamen misschien wel op het moment dat je ze het minst verwachtte, scherpe duels en een achtervolgingen tot aan de finish die je tot aan het laatste moment op het puntje van je stoel hielden. Races als die op de Red Bull Ring, Silverstone, Hockenheim en São Paulo waren regelrechte pareltjes en verdienen stuk voor stuk een plek in de geschiedenisboeken van de F1, maar ook de races in Monaco en Hongarije deden je ademloos zien hoe de twee grootste coureurs van het moment het uitvochten voor de overwinning.

Daar tegenover stonden helaas een aantal trieste momenten. De sport moest afscheid nemen van haar trouwe, jarenlange Racedirecteur Charlie Whiting die aan de vooravond van het seizoen in Australië onverwachts overleed. Van drievoudig wereldkampioen Niki Lauda, die weliswaar een moeizaam herstel kende van zijn longtransplantatie, maar waarvan een ieder had verwacht dat hij er bovenop zou komen. Het mocht helaas niet zo zijn. En er was het gitzwarte weekend in Spa-Francorchamps, waar het zware ongeluk in de Formule 2 op zaterdag het leven kostte van het Franse talent Anthoine Hubert en waarbij Juan Manuel Correa zwaargewond raakte.

Er waren momenten van controverse, zoals bij de teamorders en later de crash van de beide Ferrari-coureurs in Brazilië, maar misschien nog wel meer toen er een schaduw van twijfel over de opleving in de prestaties en resultaten van de Scuderia kwam te liggen toen Ferrari’s tegenstanders vermoedens van vermeende illegale praktijken rond de power unit uitspraken en de FIA overging tot een reeks stevige reglementsverduidelijkingen en verscherpte controles. Het waren de momenten waarop niets was wat het leek.

Dat gold ook voor de nieuwe aërodynamicareglementen, die aanvankelijk niet veel brachten om de auto’s dichter bij elkaar te brengen in de races, maar uiteindelijk toch voor een aantal geweldige races met close racing zorgden. Het ene moment leek de F1 nog te worden afgeschreven nadat de Grand Prix van Frankrijk niet bepaald uit de verf was gekomen, enkele weken later werd ze bejubeld om het close racen en de intense spanning in races als in Groot-Brittannië en Oostenrijk. De F1 leefde meer dan eens bij een dagkoers en leek daar snel aan te wennen. De rust bleef bewaard, al waren de momenten als in Le Castellet voer voor opportunisten die in die momenten de bevestiging zagen dat de sport zichzelf nog verdergaand opnieuw moest uitvinden voor 2021. 2019 was crunchtime voor de vorming van de nieuwe reglementen waar de F1 nu al een paar jaar naar toewerkte, maar waar de teams het maar niet over eens leken te worden. De FIA en Formula 1 Group trokken gezamenlijk op in het initiatief voor die nieuwe reglementen, die de F1 niet alleen technisch, maar ook financieel naar een nieuw plan moet brengen voor 2021. Of dat een hoger plan is, zal moeten worden bezien, maar de vooruitzichten zijn veelbelovend.

2019 was jaar 6 sinds de invoering van de hybride motorreglementen en daarin leek het veld zich dan eindelijk dichter naar elkaar toe te bewegen. Honda maakte een knappe inhaalslag ten opzichte van Ferrari en Mercedes, die nu echt stuivertje hadden gewisseld waar het de sterkste power unit van het veld betrof. Ferrari had een power unit op het circuit gebracht die het team op de rechte stukken een groot voordeel gaf, maar daarmee kon ze nog niet doorslaggevend zijn. Mercedes had voor de snelle en langzamere bochten een heel sterk uitgebalanceerd chassis dat ze steeds meer kon optimaliseren en strategisch wist het team uit Brackley de Scuderia vaak knap af te troeven. Zo kon het gebeuren dat Ferrari in de beginfase van het seizoen de races steeds als favoriet begon, maar Mercedes de eerste vijf Grands Prix op rij met een dubbelzege afsloot.

Ondanks een herstel van Ferrari in de tweede seizoenshelft, bleef Lewis Hamilton fier overeind. De Engelsman was in 2019 meer in balans en in control dan ooit tevoren en kon op momenten terugvallen op een mateloze veerkracht waarmee hij uiteindelijk steeds en met volle overtuiging het verschil maakte. Toen de Engelsman zich twee races voor het einde van het seizoen voor de zesde keer wereldkampioen mocht noemen, was er niemand die daar ook maar iets tegenin kon brengen. Ook zijn teamgenoot Valtteri Bottas niet, die na een sterke start van het seizoen ‘versie 2.0’ opgeplakt kreeg. Het bleek uiteindelijk wel mee te vallen. Ja, hij kende een beter seizoen, maar was geen moment een factor in het kampioenschap.

Het middenveld zat in 2019 dichter bij elkaar. Geholpen door de opmars van de motorfabrikanten en een keur aan talent in de gelederen konden niet minder dan zes teams afwisselend strijden om de positie van best of the rest achter de top-3 intens tussen McLaren, Renault, Toro Rosso, Haas, Racing Point en Alfa Romeo en dat zorgde zo nu en dan voor een verrassing op het podium. Carlos Sainz en Pierre Gasly behaalden hun eerste podiumfinshes en Daniil Kvyat stond voor het eerst sinds zijn vertrek bij Red Bull Racing in 2016 weer eens op het podium.

2019 was ook het jaar waarin Max Verstappen de onbetwiste kopman werd bij Red Bull Racing. Hij groeide en werd nog constanter, bleef zoveel hij kon uit de problemen, al gold ook dit jaar dat waar gehakt wordt, er ook spaanders vallen. In dit geval bij de starts in België, Italië en Mexico en in Silverstone buiten zijn schuld in het duel met Sebastian Vettel. Geholpen door de sterk verbeterde Honda kon hij zijn seizoen in de tweede helft van het jaar na een competitief wat tegenvallend begin toch nog redden met drie overwinningen, drie pole-positions en totaal 10 podiumfinishes. Zijn klassering als derde in het kampioenschap, nog vóór de beide Ferrari-coureurs moet dan ook hoog worden ingeschat. Zijn duels met Charles Leclerc en Lewis Hamilton nog hoger. De intense duels van Verstappen met Leclerc en Hamilton deden bij vlagen klassieke duels uit de F1-historie verbleken en beloven veel voor de toekomst, nu de jonge uitdagers zich definitief aan het firmament van Hamilton’s heerschappij hebben gemeld.

In deze driedelige review blikt F1-Planet.com nog één keer vanuit verschillende invalshoeken terug op 2019. De teams, de races en het belangrijkste nieuws komen nog één keer in vogelvlucht voorbij. Ik wens u er bij deze alvast veel plezier bij.

Stefan Zwinkels
Editor

F1-Planet.com