Home » Specials » Back in the Day:  A Samurai in the House of the Rising Sun

Back in the Day:  A Samurai in the House of the Rising Sun

Dit weekend is het 30 jaar geleden dat Ayrton Senna in Suzuka zijn eerste wereldtitel behaalde. In controversiële omstandigheden vocht de Braziliaan zich in de McLaren vanuit een onmogelijke positie terug. Het was een sleutelrace voor het heldendom dat hem daarna ten deel viel.

Ze hadden alle recordboeken al herschreven op het moment dat de epische strijd in Suzuka tot een zinderende climax zou komen. Het controversiële puntensysteem dat in 1988 gold, hield in dat de strijd om de wereldtitel tussen Ayrton Senna en Alain Prost vrijwel zeker in dit weekend zou worden beslecht: alleen de beste 11 resultaten telden voor het kampioenschap. Zo kon het gebeuren dat Alain Prost weliswaar vijf punten meer had dan zijn jonge teamgenoot, maar Senna met 7 overwinningen één zege meer had behaald en het restant van zijn beste scores had aangevuld met tweede plaatsen. Als Senna in de voorlaatste race in Suzuka een achtste overwinning zou toevoegen aan zijn totaal, dan zou de titel desondanks voor hem zijn.

De controverse zorgde voor gemopper in het Prost-kamp. Prost had de jonge Senna naast zich geduld, maar voelde zich door de stormachtige opkomst van de Braziliaan steeds meer uit de gratie bij zowel McLaren als Honda. Voor de Japanse fabrikant zou Senna de gedroomde held zijn en na een ontstellende eerste seizoenshelft verdacht Prost de Japanners ervan dat ze hem inferieur materiaal leverden. Het merendeel van de problemen deden zich aan zijn kant van de McLaren-pit voor en Senna was hem keer op keer met ruime cijfers te snel af in de kwalificaties. De Fransman kreeg opmerkelijk bijval van de eveneens Franse FISA-President Jean-Marie Balestre, die een dwingende brief schreef aan Honda, waarin hij het Japanse merk wees op haar plicht om beide coureurs gelijkwaardig materiaal te geven.

Ook nu weer was Senna overtuigend naar pole-position gegaan. Prost had de vrijdagtrainingen als snelste afgesloten, maar op zaterdag zette Senna zijn teamgenoot met een 1:41.853 op 0,3 seconde. Prost naast hem had echter de gunstigere buitenlijn van de baan die de kortste weg naar de ideale lijn gaf richting de snelle eerste bocht.

Het was bewolkt en er was een lichte dreiging van regen. 15 minuten voor de start had het heel licht geregend en het was de vraag of die zou doorzetten. De spanning liep op en zowel op de tribunes als aan de pitmuur werd de adem ingehouden. Goed wegkomen was nu een absolute must, maar na het groene startlicht kreeg Senna tot zijn eigen ontzetting de McLaren aanvankelijk niet van zijn plek. De koppeling pakte niet op en hij moest de auto razendsnel herstarten om desondanks zo snel mogelijk onderweg te geraken. Op het moment dat hij de auto in beweging kreeg, waren niet minder dan dertien auto’s hem al voorbij gegaan.

“Ik had bij de start een probleem met de koppeling, die te gevoelig was”, zei Senna na afloop, “de auto ging naar voren, maar de motor sloeg af. Die moest ik herstarten, maar toen sloeg ‘ie weer af. Ik herstartte opnieuw en toen reed ik weg, maar ik dacht dat ik alle kansen om de race te winnen al had verloren.”

Terwijl de auto’s aan de rechterkant van de grid om de McLaren heen laveerden, nam Prost de leiding voor Gerhard Berger en Ivan Capelli. Senna zette op de veertiende positie de achtervolging in. Binnen vier ronden rekende hij af met Patrese, Nannini, Boutsen en Alboreto. Prost stond vooraan onder druk van Gerhard Berger en kon zich geen fout veroorloven. De druk van Berger stond echter in geen verhouding tot die van Ivan Capelli even later. De Leyton House March was met weinig benzine gestart en passeerde Berger in de zesde ronde om vervolgens de jacht in te zetten op de leidende McLaren.

Tegen ronde 11 begon de Italiaan echt aan te dringen en moest alle zeilen bijzetten, temeer omdat het door miezerregen extra verraderlijk werd in de remgebieden. Het duel tussen Prost en Capelli gaf Senna de kans om het gat dicht te rijden. De Braziliaan was in de elfde ronde Gerhard Berger gepasseerd en kwam zienderogen dichterbij de strijdende duo vooraan. Senna had een gat van 11 seconden te dichten, maar halveerde die marge binnen zes ronden. Capelli voerde de druk op en maakte gebruik van een moment van verwarring toen Prost moest uitwijken voor de spinnende Aguri Suzuki bij de chicane. Capelli kon de McLaren bij het accelereren kortstondig voorbij gaan, maar in de eerste bocht gaf het vermogen van de Honda V6 turbo de doorslag en herstelde Prost de orde.

De heroïsche opmars van Capelli mocht niet baten. In de twintigste ronde moest hij de strijd staken na overrevven van de versnellingsbak en een daaropvolgend elektronisch probleem. Het gaf Senna vrij baan richting de staart van zijn teamgenoot, die het lastig had met de achterblijvers. Na 20 ronden zat hij binnen 0,8 seconde van zijn teamgenoot. Op het moment dat hij ze naderde, had Prost een strijdende Gugelmin en de Cesaris voor zich voor de chicane. Senna greep het minimale moment van twijfel aan en dook op het rechte stuk bij startfinish aan de binnenkant naast zijn teamgenoot, benutte de slipstream en ging leidend Turn 1 in.

Velen verwachtten nu dat Senna zijn teamgenoot in zijn niets ontziende charge in no time op grote achterstand zou zetten, maar de inhaalrace had veel gevergd van zijn banden en brandstof. Een korte cool down gaf Prost de kans om de marge van 2,5 seconden te halveren, maar Senna zou de orde snel weer herstellen. Het was echter nog niet gedaan, want inmiddels begon het weer te regenen. Het had de coureurs voor een enorm dilemma kunnen stellen als de regen overtuigend had doorgezet – te stoppen voor zekerheid en mogelijk baanpositie te verliezen of het risico nemen van doorrijden met alle risico’s van dien. De regen bleef echter niet meer dan sputteren en op de halfnatte baan maakte Senna op gevoel in korte tijd het beslissende verschil. De Braziliaan opende een gat van meer dan twaalf seconden en ging rond over de halfnatte baan alsof het kurkdroog was.

Na 51 ronden ging hij met een marge van 13,3 seconden onder de zwartwit geblokte vlag door en daarbij balde hij op volle snelheid zijn beide vuisten boven de cockpit. Een levenslange droom was verwezenlijkt na een onmogelijke race. Hij was de nieuwe wereldkampioen.

Het zou in heel veel opzichten een game changer zijn in zijn carrière. Niet alleen trad hij toe tot een illuster rijtje van namen die de wereldtitel op hun naam brachten, het behalen van de wereldtitel en vooral de wijze waarop hij het deed maakte diepe indruk op Honda en op alle Japanners die het schouwspel gade sloegen. Senna’s onverstoorbare mentaliteit van nooit opgeven sprak enorm tot de verbeelding en maakten dat hij in de jaren die volgden zou uitgroeien tot Honda’s favoriet. Door die favorietenrol zou hij na het vertrek van de gedesillusioneerde Prost de absolute nummer 1 zijn bij het team en de successen behalen die nog decennia lang zullen worden herinnerd. SZ

F1-Planet.com